Choroba kociego pazura

3

opublikował admin w kategorii KOT w MEDYCYNIE dnia 21-08-2011

Tagi:

  • „CAT SCRATCH”, czyli tzw. CHOROBA KOCIEGO PAZURA

Choroba wywoływana jest przez bakterie o nazwie Bartonella henselae, która bytuje przede wszystkim na powierzchni czerwonych ciałek krwi, ale znajdywana bywa również wewnątrz erytrocytów.

Choroba jest zoonozą, a tzn. że może być przenoszona z kotów na ludzi, przy czym objawy w postaci na ogół łagodnego zakażenia występują głównie u dzieci i młodzieży, w wyniku zadrapania bądź ugryzienia przez młodego (zakażonego) kota. Do przeniesienia zakażenia z kota na człowieka dochodzi więc przez uszkodzoną (pazurem lub zębami kota) skórę.

W populacji kotów natomiast zakażenie rozszerza się przede wszystkim za pośrednictwem pcheł i ew. kleszczy. Do zakażenia dochodzi najprawdopodobniej w pierwszym roku życia zwierzęcia i także u młodych kotów częściej występuje bakteriemia niż u starszych, przy czym czas jej trwania może wynosić do 21 miesięcy, a to oznacza, że kot z bakteriemią, będzie wykazywał w czasie jej trwania obecność zarazka we krwi i ślinie, stając się potencjalnym źródłem zakażenia zarówna dla innych kotów jak i ludzi.

Przy jednoczesnej inwazji pcheł nasilającej świąd, kot drapiąc się uszkadza drobne naczynia skórne i w ten sposób bakterie z krwi przedostają się na łapy, a  podczas wylizywania do jamy ustnej, stąd  w wyniku pogryzienia lub zadrapania człowieka przez takiego kota dochodzi do przeniesienia zakażenia.

Ryzyko rozwinięcia choroby w wyniku zakażenia B.henselae u zdrowych ludzi jest minimalne, dlatego też leczenie kotów domowych, gdzie wszyscy domownicy są zdrowi nie jest konieczne.

Objawy choroby kociego pazura występują bardzo rzadko i jeśli tak się zdarzy to mają one na ogół przebieg łagodny i ustępujący samoistnie, nie występuje też tendencja do nawrotów.

Grupę zwiększonego ryzyka stanowią ludzie o upośledzonej odporności (zwł. zakażeni wirusem HIV).

Objawy choroby u ludzi mogą kształtować się następująco:

pojawienie się zmian skórnych po 3-10 dniach od np. zadrapania przez zakażonego kota i utrzymywanie się ich do 5 miesięcy + powiększenie po ok. 2 tygodniach od zadrapania lokalnych węzłów chłonnych/w okolicy skaleczenia skóry i utrzymywanie się objawu przez kolejne 2 – 4 miesiące, sporadycznie nawet do 24 m-cy.

Czasem po 3-50 dniach od zakażenia może dojść do uogólnionego powiększenia węzłów chłonnych. Najczęściej pojawia się wówczas bolesność głównie węzłów chłonnych głowy, szyi i pachowych.

Rzadziej występują tzw. objawy grypopodobne, a u 10-12% osób występują nietypowe objawy chorobowe jak np. encefalopatia lub zapalenie spojówek, które prawdopodobnie wynika z przecierania oczu po zabawie z kotem, przy czym po 1-12 tygodniach objawy ustępują.

Jedynie 10% pacjentów wymaga leczenia.

Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia należy:

– niezwłocznie po pogryzieniu lub zadrapaniu przez kota przemyć i zdezynfekować ranę

– zwalczać pchły u kota/ szczególnie ważne jest to u kotów wychodzących, które mogą mieć kontakt z innymi kotami (bezdomnymi)

– osoby o obniżonej odporności jeśli decydują się na kota powinny wybierać raczej koty powyżej 1 roku życia, (wtedy znacznie maleje ryzyko, że kot jest właśnie w trakcie bakteriemii i może zarażać) oraz koty wolne od pcheł i ew. z ujemnym wynikiem badania serologicznego.

Natomiast przy wykazaniu obecności we krwi kota Bartonelli można poddać go leczeniu odpowiednim dla tego przypadku antybiotykiem, chociaż bardzo trudno jest całkowicie wyeliminować u kotów to zakażenie.

Prawdopodobnie odporność swoista po przebyciu choroby kociego pazura utrzymuje się 3-5 lat.

Koty są najczęściej bezobjawowymi nosicielami tej choroby, czasem tylko dochodzi u nich do kilkudniowego spadku apetytu w efekcie zakażenia, rzadko do gorączki, ciągłego wpatrywanie się w przestrzeń, braku reakcji na bodźce i zmniejszonej wrażliwości na dotyk,  sporadycznie do zaburzenia świadomości.

Rozpoznanie choroby stawia się na podstawie wykrycia bakterii we krwi (test PCR, metoda Western Blot lub posiew krwi, hodowla i izolacja bakterii), a leczenie obejmujące kurację antybiotykową, trwa zazwyczaj 2-4 tygodnie.

 

Lek.wet. Marzena Sobiejewska-Szlachta

Przychodnia Weterynaryjna Delfa-Vet

ul. Bielszowicka 36, 04-738 Warszawa-Międzylesie

Tel. (22) 812 09 27

www.delfavet.pl

komentarz (3)

I po raz n-ty powtarza się reguła, że higiena (i u człowieka, i u kota chociaż w tym drugim przypadku mam na myśli szczepienia, regularne wizyty u weterynarza etc.) jest najważniejsza. Fajny tekst, daje do myślenia.

Akurat mam małe kocięta i się zastanawiałem czy iść z nimi do weterynarza i się chyba przejdę.

Moja 6-letnia córka właśnie skończyła przygodę z chorobą kociego pazura. Jej przebieg przez ponad miesiąc wskazywał, że jest to białaczka (diagnozowana na dziennym oddziale hematologii). Objawy, wyniki badań identyczne jak przy nowotworze. Koszmar. Do tej pory nie wiemy jak dziecko się zaraziło(nie mamy w domu kota, nie ma kontaktu z kotami, nigdy nie została przez zwierzaka zadrapana).

napisz komentarz

CommentLuv badge