Socjalizacja jest to proces tworzenia przez zwierzęta relacji społecznych z członkami własnego lub innych gatunków. Natomiast więzi społeczne utworzone w okresie socjalizacji potrafią przetrwać całe życie.

Okres socjalizacji kociąt przypada na 2-7 tydzień ich życia, najłatwiej przyzwyczaić je wówczas do nowych warunków, osób, czy zwierząt. W tym czasie powinny mieć oczywiście kontakt z człowiekiem oraz o ile to możliwe ze zwierzętami innych gatunków, w celu zmniejszenia u kociąt w przyszłości możliwości wystąpienia wobec nich lęku lub agresji.

Badania wykazały, że najlepszy efekt socjalizacyjny, jeśli chodzi o późniejsze relacje z człowiekiem daje 1h dziennie zabaw z kotem.

U kociąt wczesny kontakt z człowiekiem powoduje również przyspieszenie rozwoju fizycznego i ośrodkowego układu nerwowego kociąt. Wg badaczy kocięta głaskane codziennie przez pierwszych 30 dni życia wcześniej otwierają oczy, wcześnie zaczynają badać otoczenie oraz mniej obawiają się ludzi.

Przebywanie z matką i rodzeństwem stanowi podstawę rozwoju zdrowych relacji kociąt z innymi zwierzętami, dlatego do nowego domu  powinny trafiać nie wcześniej niż po ukończeniu 12 tygodnia życia.

Lek.wet. Marzena Sobiejewska-Szlachta

Przychodnia Weterynaryjna Delfa-Vet

ul. Bielszowicka 36, 04-738 Warszawa-Międzylesie

Tel. (22) 812 09 27

www.delfa.waw.pl

Prawidłowe Żywienie kociąt

 Po ukończeniu pierwszego miesiąca życia kocię zaczyna już samodzielnie jeść, pojawiają się też u niego zęby mleczne. To początek okresu odsadzania polegającego na stopniowym zastępowaniu mleka matki pokarmem stałym.

Ważne jest wybranie karmy odpowiednio dostosowanej do potrzeb żywieniowych kocięcia. Kocięta przed odsadzeniem (np. osierocone), które nie umieją jeszcze samodzielnie jeść wymagają podawania specjalnego preparatu mlekozastępczego przy użyciu butelki ze smoczkiem.

Przed odsadzeniem zdolność trawienia u kociąt jest bardzo słaba. Na tym etapie rozwoju muszą otrzymywać wysoko strawne białka mleka. Jednak nie należy podawać kociętom mleka krowiego, które w porównaniu do mleka kotki jest zbyt ubogie w białka i zawiera za dużo cukru. Mleko krowie może powodować zaburzenia trawienia i w efekcie zakłócać przebieg wzrostu u kociąt.

Odsadzanie od matki jest krytycznym okresem w życiu kocięcia, co dotyczy sfery psychicznej, żywieniowej i odpornościowej. Wybór odpowiedniego pokarmu pozwala ułatwić przebieg tego trudnego okresu. Karma powinna zatem charakteryzować się wysoką strawnością i smakowitością. Smakowitość jest bardzo ważnym kryterium: gwarantuje, że cała dawka karmy potrzebna do prawidłowego rozwoju zostanie chętnie zjedzona przez kocię.

Jeżeli kotu nie smakuje podawana karma, może dojść do niedożywienia i zaburzeń przebiegu wzrostu.

W okresie odsadzania kocięta często wybierają pokarmy, które ich matka jadła w ciąży, ponieważ znają ich zapachy z życia płodowego (zapach płynu owodniowego). Dzieje się tak, ponieważ koty przy wyborze karmy zdecydowanie bardziej kierują się węchem niż smakiem. Komórki ich nabłonka węchowego są aż 10 razy liczniejsze niż u ludzi.

W okresie odsadzania podawanie suchej karmy kociętom należy rozpocząć od namoczenia jej ciepłą wodą do konsystencji papki. Tak przygotowana jest łatwiejsza do jedzenia przez kocięta. Stopniowo dodaje się coraz mniej wody przyzwyczajając kota do jedzenia suchych krokietów. Ważne jest, aby wielkość i twardość krokietów były dostosowane do delikatnych zębów i szczęk kociąt. Karmy przeznaczone dla dorosłych kotów dzięki odpowiednio opracowanym krokietom sprzyjają utrzymaniu higieny jamy ustnej.

Karma dla kociąt musi zawierać wszystkie składniki pokarmowe konieczne do prawidłowego wzrostu, który u kotów trwa przez 12 miesięcy. Okres wzrostu dzieli się na etapy, w których pewnym zmianom ulega zapotrzebowanie pokarmowe rozwijającego się organizmu. Ponieważ jednorazowe posiłki kociąt są zazwyczaj bardzo niewielkie, trzeba odmierzyć dzienną porcję karmy i pozostawić w misce do dyspozycji kota. Nie należy jednak podawać karmy do woli.

Absolutnie niewskazane jest podawanie resztek z posiłków przygotowywanych dla ludzi, nawet jeśli doda się do nich składniki specjalnie przeznaczone dla kota. Kot jest gatunkiem bardzo trudnym w żywieniu. Wymaga surowców wysokiej jakości, a jego potrzeby pokarmowe są specyficzne, np. bardzo wysokie zapotrzebowanie na białko oraz pewne niezbędne składniki pokarmowe takie jak tauryna, kwas arachidonowy czy witamina A.

Organizm drapieżnika jest fizjologicznie przystosowany do wykorzystywania w pierwszej kolejności białek i tłuszczy, występujących w dużych ilościach w zdobyczy, na którą koty polują w naturze. Aminokwasy niezbędne dla ich organizmu występują w białkach

pochodzenia zwierzęcego, dlatego muszą one być składnikiem diety kotów.

Kocięta mają bardzo słabą zdolność trawienia skrobi, dlatego ich dieta nie może zawierać zbyt dużo produktów zbożowych. Nie są zalecane także produkty o dużej zawartości cukru, zwłaszcza, że koty ze względu na brak pewnych receptorów nie odczuwają smaku słodkiego.